TO_ot"

ช่วงนี้อากาศที่บ้าน เริ่มหนาว เย็น ยะเหยือก โอ่ โอ้ เย้ง เย้ง เค๊อะ

......แร้วมันก็เปงที่มาของความขี้เกียจ ..อาบน้ำ..สระผม..แต่งหน้า อื่นๆ อีกจิปาถะ

ร่วมด้วยอาการจิต หดหู่ อารมณ์ศิลปินก็ไม่บรรเจิด เกิดอารมณ์เบื่อหน้าตะเองซะงั้น

เรยเอาหน้าแบบ original ไปทำงานทุกวันแหละฮ่ะ

และแร้ว...เหยื่อ...ก็มาให้งาบ เอิ๊ก พี่ที่ทำงานให้แต่งหน้าให้ จาไปงานแต่งเพื่อน

เหยื่อ : Request. ขอแบบหวาน ๆ นะน้อง (ดูชุดแร้ว อืม หวานมากเรยห่ะ)

แก้ม : ได้พี่หวาน ๆ เรยนะ (อยากหวานก็กิงน้ำตาลซิยะ)

เริ่ม ปาด ๆ ๆ ๆ ตามอารมณ์

.......................แร้วก็ออกมา หวาน งี้ แหละ ๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ...............................

หวานตามใจฉัน

ขอขอบคุงนางแบบ ที่ให้ฟามร่วมมือเปงอย่างดี(บ่นตลอด)เลอะบ้างไรบ้างก็ไม่ว่ากันชิมิ ชิมิ

แม่พึ่งได้น้องมะหมาตัวใหม่มา  บอกว่าจะให้แก้มเอามาเลี้ยงที่นาน้อย 

..........อืม ไม่ไหวมั่ง คุงแม่ แค่ตัวเองยังจะเอาไม่รอด อดมื้อกิงมื้อแร้วจาให้ เลี้ยงหมาอีกนี่อ่ะนะ

แร้วมันยังเล็กอยู่ด้วย เดือนเดียวเอง น่าจะซน มั่กๆ สังเกตจากเจ้าแพนดี้ตอนเด็ก ๆ โค ตา ระ ซน เรย

ไม่ไหว ไม่ ไหว ไม่อาว ค่า      แม่ก็บรรยายสรรพคุณ ของเจ้าหมาน้อย ว่ามันไม่ดื้อ เรย เรียบร้อยมากมาย อยู่ที่

ศาลากลางจังหวัด ใคร ๆ ก็รัก ก็อยากอุ้ม ไม่วิ่ง ไม่ซนเรยยยย

..........อืม ด้วยฟามรักหมา ก็โอเช ๆ รับมาเลี้ยงไว ก็ได้ ก็ดีจาได๋มีเพื่อนด้วย

และแร้ว เจ้าหมาน้อยก็มาถึง นาน้อย จนได๋ เริมต้นด้วยการฉี่ใส่รถ เมารถ หลับมาตลอด 100 กิโล

พอเหงหน้าครั้งแรก .......ไมเหมือนแพนดี้ อ่ะ   ไมตัวใหญ่จัง  แค่เดือนเดียวนี่นะ  แต่ขี้อ้อนเปงเลิศ ค่ะ

...........หลงรักทันที  ...................

เวลาผ่านไป ........น้องแกมเปิดเทอมเรยต้องกลับก่อน ทิ้งเจ้าแพนด้าน้อย จอมขี้อ้อน ขี้งอน ง้อแง ไว้

หมาน้อยขี้เหงาเริ่มติดแก้มแจ เรยชนิดที่ว่าไปไหนไม่ได้ ตามแจตลอด ก็เอามาเลี้ยงไว้ที่ทำงานด้วย

ไม่เปงอันทำงานเรย  วิ่งเล่น กัดไปทั่ว ไม่กลัวใครเรย หนิดหนมกะทุกคน แร้วยังแอบไปฉี่หน้าห้องเจ้านายอีก

ไม่ไหว ๆ  อาทิตย์ต่อมาเรยขังไว้ในบ้าน  (บ้านแก้มติดกะที่ทำงานอ่ะ ) แร้วก็ไปดู วันละ 3 -4 ครั้ง

..........ไม่ไหวเหมือนกัน  สงสารอ่ะ ไปหาทีไรก็ร้องตาม ตลอดเรย ใจอ่อนต้องปล่อยมันทุกที

หลัง ๆ ต้องแอบย่องไปดู ไม่ให้มันเห็น  ไปแอบดูทีไร ก็เหงนอน หลับตาพริมๆ อยู่ตรงใกล้ ๆ กะ ราวตากผ้าทุกที

ก็เรยสงสัย ว่าไมชอบนอนตรงนี้จัง สงสัยจะติดราวตากผ้า คริ คริ เรยย้ายราวตากผ้าไปอีกที่ หนึ่งแร้วปูผ้าให้นอน

ให้สบาย ๆ   แอบย่องไปดู ก็ไม่นอนอ่ะ นอนอยู่ที่เดิม  แก้มก็เรยย้าย ผ้ากะ ถาดนม มาไว้ที่เดิม  เหลือบไปมอง

หน้าต่าง  ก็เห็นห้องคลัง  แร้วที่แพนด้านอนก็จะมองเห็นโต๊ะทำงานของแก้มพอดี 

.............รู้สึกยังงัย...........บอกไม่ถูกจิงๆ อ่ะ   หมาตัวเล็กนิดเดียว  เกิดมาแค่ไม่กี่วัน  ก็รู้จักความคิดถึง 

ความเหงา และอยากจะให้คนที่เรารักในสายตา ตลอดเวลา  ...........ร้องไห้เรย สงสารแพนด้า..........

มันเหงา อยากเล่นด้วย  ก็เรยตัดสินใจ เอากลับบ้าน เพราะที่บ้านก็มี แพนดี้ กะ ซูซี่ เปงเพื่อน

แร้ว ก็ยังมีพ่อ แม่  น้องแกม แพนด้าน้อยจะไม่เหงาอีกแร้ว 

..........ส่วนแก้ม ต้องกลับมาอยู่คนเดียว  เศร้า  เหงา คิดถึง แพนด้า ฮือ--ฮือ